Inzicht in juridische consequenties bekwaam verklaren

24 juli 2017

In steeds meer medische vervolgopleidingen vormen beroepsactiviteiten of EPA’s de belangrijkste bouwstenen van het opleidings- en beoordelingstraject. Dit roept, naast onderwijskundige vragen, ook vragen op over de juridische aspecten hiervan: Ben ik als aios bevoegd om zelfstandig de zorg te leveren waarvoor ik bekwaam verklaard ben? Blijf ik als opleider, na toekenning van een bekwaamverklaring, verantwoordelijk voor de zorg die een aios levert? En hoe gaat het met een tuchtzaak als er iets mis gaat bij een aios die bekwaam verklaard is? De handreiking ‘Bekwaam verklaren in de opleiding tot medisch specialist Juridisch gezien (n)iets nieuws onder de zon?’ geeft een antwoord op deze vragen.

Uit de handreiking blijkt dat er met de introductie van bekwaam verklaren op beroepsactiviteiten of EPA’s in de opleiding tot medisch specialist, in regelgevende zin niets veranderd is. De aios is en blijft BIG-geregistreerd als basisarts, en is daarmee bevoegd om zorg te verlenen waarin hij zichzelf bekwaam acht. Daarbij is de aios altijd zelf verantwoordelijk om zijn eigen bekwaamheid in te schatten en te onderhouden. Omdat de aios nog geen zelfstandig acterend medisch specialist is, heeft hij gedurende zijn opleiding recht op begeleiding en supervisie waar nodig. De opleider is gedurende de hele opleiding verantwoordelijk voor deze supervisie en begeleiding.

Of een zorgverlener (aios, opleider en/of supervisor) in tuchtrechtelijke zin bekwaam en verantwoordelijk geacht kan worden, hangt nog steeds af van individuele omstandigheden en van de aard van de zorgsetting. De mate waarin de opleider aansprakelijk is voor fouten die voortkomen uit het handelen van de aios, is ook afhankelijk van de omstandigheden waaronder individuele bekwaamheid, het inzicht in de grenzen aan de bekwaamheid en superviserende betrokkenheid van de opleider al dan niet samen komen.

Medische Vervolgopleidingen